Αγαπημένες ταινίες βασισμένες σε βιβλία που πρέπει να διαβάσεις

Όταν διαβάζεις ένα βιβλίο μεσα στο κεφάλι σου γεννιέται ένα σύμπαν. Δημιουργείς στη φαντασία σου χαρακτήρες μελαχρινούς ή ξανθούς, με έντονα χαρακτηριστικά ή φυσιογνωμίες ευγενικές γεμάτες θάρρος. Γυναίκες, άντρες, πλάσματα επιστημονικής φαντασίας από σύμπαντα μαγικά ή πραγματικά χορεύουν στο μυαλό σου. Σχηματίζεις εικόνες που σου μένουν χαραγμένες μετά το τέλος του βιβλίου. Και μετά… ήρθε το Χόλιγουντ. Παίρνει το βιβλίο που τόσο αγάπησες και τους χαρακτήρες που έπλασες την εικόνα τους στην αναγνωστική σου φαντασία και τους δίνει σάρκα και οστά. Κι αυτό δεν έχει πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα. Υπάρχουν όμως ταινίες που σε εμπνέουν να διαβάσεις βιβλία ή ταινίες που δικαιώνουν τον αναγνώστη με αριστουργηματικές κινηματογραφικές εκτελέσεις. Γι’ αυτές τις ταινίες ήθελα να γράψω και φυσικά ακολουθεί λίστα με όλες τις λεπτομέρειες.

Χάρι Πότερ

harry

Τα Βιβλία:

Το αγαπημένο μου μαγικό σύμπαν. Η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ έπλασε ένα κόσμο με μπόλικη μαγεία και μαθήματα ζωής για τη φιλία, το καλό, το κακό, την αλληλεγγύη και την ισότητα στον οποίο όλοι θα θέλαμε να ζούμε. Προσωπικά, δηλώνω potterhead.

Αγόρασέ τα βιβλία με ένα κλικ εδώ.

Οι Ταινίες:

Οι ταινίες είχαν ελλείψεις και κάποιες αλλαγές σε σχέση με τα βιβλία και θα τις ήθελα μεγαλύτερης διάρκειας με περισσότερες λεπτομέρειες αλλά, παραμένουν ευχάριστες, διασκεδαστικές και όχι πολύ μακριά από τα βιβλία. Overall, τις έχω δει από τουλάχιστον 5 φορές την καθεμιά και κάθε φορά που βλέπω το Χόγκουαρτς και την Διαγώνιο Αλέα και όλα αυτά τα μαγικά μέρη να ζωντανεύουν ενθουσιάζομαι το ίδιο. 

Διάλεξα το τρέιλερ της τρίτης ταινίας γιατί είναι η αγαπημένη μου.


Μικρές Κυρίες

Το Βιβλίο: 

Η ιστορία των τεσσάρων αδερφών Μαρτς που έχει γοητεύσει εκατομμύρια κορίτσια. Η Μεγκ, η Τζο, η Μπεθ και η Έιμι μεγαλώνουν αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες με υπομονή, θάρρος και αξίες ενώ παράλληλα απολαμβάνουν όσα τους φέρνει η ζωή. 

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ.

Η Ταινία:

Προσωπικά, την θεωρώ πολύ πετυχημένη κινηματογραφική μεταφορά με ωραίες ερμηνείες. Αγαπημένη Γουινόνα Ράιντερ στα μικράτα της μαζί με Κρίστιαν Μπέιλ επίσης στα νιάτα του και μπόνους η Σούζαν Σάραντον στο ρόλο της μαμάς.


Fight Club

Σχετική εικόνα

Το βιβλίο: 

Ο Τσακ Πόλανικ έκανε το ντεμπούτο του και καθιερώθηκε με το συγκεκριμένο  μυθιστόρημα, το οποίο παραδέχομαι ότι ακόμα  δεν έχω διαβάσει. Γι’ αυτό ιδού η περίληψη του βιβλίου κι αν θες να το βάλεις κι εσύ στην λίστα σου πάτα στο λινκ παρακάτω.

Τα Σαββατόβραδα, σε υπόγεια και πάρκινγκ ολόκληρης της χώρας νέοι άνδρες βγάζουν πουκάμισα και παπούτσια και αρχίζουν να παλεύουν μεταξύ τους μέχρι τελικής πτώσεως. Επιστρέφουν στη δουλειά τους με μαυρισμένο πρόσωπο, σπασμένα δόντια και την αίσθηση ότι μπορούν πλέον να τα βγάλουν πέρα με οτιδήποτε, ακόμα και με την… αϋπνία τους.

Όλοι είναι μέλη του Fight Club, «οργάνωσης» που επινόησε ο Τάιλερ Ντέρντεν, μηχανικός προβολής και σερβιτόρος, μια ανυπότακτη, σκοτεινή φυσιογνωμία. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή των σχεδίων του για εκδίκηση σε ένα κόσμο όπου οι ομάδες ψυχολογικής στήριξης καρκινοπαθών και άλλων αναξιοπαθούντων αποτελούν το μοναδικό καταφύγιο για λίγη ανθρώπινη ζεστασιά.

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ.

Η Ταινία:

Τα σπάει. Ακόμα κι ο ίδιος ο συγγραφέας παραδέχτηκε το πόσο καλή ήταν η μεταφορά στη μεγάλη οθόνη. Ιντριγκαδόρικο, βίαιο, ωμό, ανατρεπτικό το Fight Club είναι μάλλον η αγαπημένη μου ταινία με τον Μπραντ Πιτ. Ο Έντουαρντ Νόρτον επίσης απολαυστικός και φυσικά η Ελένα Μπόναμ Κάρτερ σκοτεινή και με μια δόση τρέλας, όπως πάντα άλλωστε. Στα plus το γαμάτο soundtrack. 


Trainspotting

Tο βιβλίο:

Το ντεμπούτο του συγγραφέα Irvine Welsh που έγινε παγκόσμιο best seller και πλέον κατατάσσεται στα κλασικά του είδους. Μια παρέα νέων αποκαλύπτει την καθημερινότητα μιας γενιάς μέσα από τη βία, τα ναρκωτικά, την περιθωριοποίηση, την ανεργία και όλα τα συναισθήματα που τη συνοδεύουν. Μπόλικο μπλακ χιούμορ και παράνοια ξεδιπλώνονται με φόντο την αστική ζούγκλα σε ένα βιβλίο που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε σύγχρονο νουάρ.

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ

Η ταινία:

Πιστή μεταφορά του βιβλίου μας μεταφέρει στον Εδιμβούργο και αποδίδει άψογα την παράνοια του κόσμου που ζουν οι πρωταγωνιστές. Έξυπνες ατάκες, χιούμορ, στιγμές που σε κάνουν να αναρωτιέσαι “Τι σκατά έγινε μόλις τώρα;” και μουσικές που θα σου θυμίσουν άλλες εποχές.


Νονός

Tο βιβλίο:

Ο συγγραφέας μας βάζει στα άδυτα της Ιταλικής μαφίας της Νέας Υόρκης μέσω της (φανταστικής) φαμίλιας Κορλεόνε η οποία ξεκινάει έναν βίαιο πόλεμο με την γειτονική αντίπαλη συμμορία.

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ

Η ταινία:

Συμπεριλαμβάνεται σε κάθε λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, η επική ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα με τον αξέχαστο Μάρλον Μπράντο ως Δον Βίτο Κορλεόνε και τον Αλ Πατσίνο ως ανερχόμενο αφεντικό. Μια τριλογία ταινιών από την οποία ξεχωρίζει η πρώτη (όπως σε όλες τις τριλογίες άλλωστε) η οποία μας εισάγει στην καθημερινότητα μιας μαφιόζικης φαμίλιας και της γεμάτης πτώματα ανοδικής πορείας των Ιταλοαμερικανών γκάνγκστερ στη Νέα Υόρκη των 50s. 


Ρωμαίος & Ιουλιέτα

Αποτέλεσμα εικόνας για romeo and juliet quote

Το Βιβλίο:

Το αριστούργημα του Σαίξπηρ που γράφτηκε το 1595 είναι μια τραγωδία η οποία διαδραματίζεται στην ιταλική πόλη Βερόνα και επικεντρώνεται στη βεντέτα των δύο αρχοντικών οικογενειών της περιοχής, τους Καπουλέτους και τους Μοντέγους. Ένας έρωτας που πληγώνει αναπανόρθωτα τα τέκνα των οικογενειών τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Ένας έρωτας χωρίς επιστροφή, ένας έρωτας λυρικός, ένας έρωτας που θα λυγίσει και τον πιο “σκληρό” αναγνώστη και μέχρι σήμερα για όμοιο του δεν έχουμε ξαναδιαβάσει.

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ.

Η Ταινία:

Φυσικά μιλάμε γι’ αυτή του 1996 με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και την Κλερ Ντέινς. Η τραγωδία του Σαίξπηρ σε μία νεωτεριστική σκηνοθετική προσέγγιση αλλά με τους αυθεντικούς διαλόγους του έργου. Τα σπαθιά και τα μαχαίρια γίνονται όπλα, η μουσική έρχεται κοντά στο σήμερα και τα σκηνικά το ίδιο. Παρόλαυτα παραμένει το ίδιο ρομαντική, το ίδιο δραματική και καθηλωτική και αν και προσωπικά δεν αγαπώ τους νεωτερισμούς, λάτρεψα τη συγκεκριμένη version.


Συνέντευξη με ένα βρικόλακα

Αποτέλεσμα εικόνας για interview with the vampire quote

Το βιβλίο: 

Το μυθιστόρημα της Αnne Rice που μας σύστησε μια τελείως νέα (για την εποχή) πλευρά των μυθικών πλασμάτων, των βαμπίρ. Μια ιστορία ερωτική, γεμάτη σαγήνη και συναισθήματα για τη ζωή και το θάνατο αλλά και τον πόνο της απώλειας και της ανθρώπινης φύσης.

Αγόρασέ το με ένα κλικ εδώ.

Η Ταινία:

Ο Μπραντ Πιτ και ο Τομ Κρουζ ως βρικόλακες σε μια υπνωτική, μαγευτική ταινία γύρω από τον έρωτα, τη ζωή και τον θάνατο που διαδραματίζεται στη Νέα Ορλεάνη του 18ου αιώνα.  Η μία από τις δύο βαμπιροταινίες που ενέπνευσαν τις εκατοντάδες επόμενες που πλημμύρισαν κινηματογράφο και τηλεόραση από τα 00s και μετά. Για μένα παραμένει η καλύτερη.

“Notos”- Το νέο κωμικό web σίριαλ

notos1                      Ο “Notos” δεν είναι ένα συνηθισμένο web σίριαλ.

Τι κάνει ένας Ρώσος σε ένα καφενείο του Νότου; Πού μπορείς να δεις μια γιγάντια γυάλα με ένα ανθρωπόμορφο χταπόδι; Πώς “ρίχνεις” μια Ελληνοαμερικάνα; Ποιος είναι ο Φώντας και γιατί φοράει ημίψηλο καπέλο; Και τι έχει επιτέλους μέσα το μυστηριώδες πακέτο; 


Τα τελευταία χρόνια το YouTube βρίσκεται στο peak του. Web series, vynes, vlogs κι αλλά πολλά είδη βίντεο κατακλύζουν τα homepages μας και ζητάνε την προσοχή μας. Αντικειμενικά όμως λίγα είναι αυτά με προσεγμένη ποιότητα υλικού, σωστό post production και περιεχόμενο που να αξίζει τον χρόνο, τα views και τα shares μας. Κάπως έτσι ανακαλύψαμε το Notos. Μια νέα χιουμοριστική σειρά που πληρεί όλα τα ανωτέρω κριτήρια και μας έκανε να γελάσουμε. (Πραγματικά να γελάσουμε, όχι να “κλάψουμε, LOL” κτλ.)

Το ποιοτικό χιούμορ είναι δύσκολη υπόθεση κι ιδιαίτερα όταν είναι αβίαστο.

Notos poster copyΟ Vincent Vaury παραγωγός, σκηνοθέτης & σεναριογράφος του “Notos” , το 2008 εγκατέλειψε το Παρίσι και έφτασε στην Ελλάδα με ωτοστόπ χωρίς να μιλάει καθόλου ελληνικά. ΠΡΟΦΑΝΩΣ έχει πολύ χιούμορ. Ποιος φεύγει από την πόλη του φωτός για να έρθει στην Αθήνα της κρίσης; Εδώ όμως, στο καφενείο “Νότος”, ο Vincent γνώρισε τον Λευτέρη Μαραγκάκη συμπαραγωγό και ηθοποιό της σειράς. Ο Λευτέρης είναι επίσης και ο ιδιοκτήτης του ιστορικού καφενείου “Νότος” που λειτουργεί από 1976 στη Θησέως 377 στην Καλλιθέα και αποτέλεσε την έμπνευση για την σειρά. Το μαγαζί είναι μια σύγχρονη Βαβέλ κι οι θαμώνες του κάθε ηλικίας και εθνικότητας είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της σειράς. Πού αλλού θα συναντήσεις Γάλλους, Ρώσους, Ισπανούς κι Έλληνες να τα πίνουν παρέα;

vincent
Ο Λευτέρης Μαραγκάκης και ο Vincent Vaury στο release party της σειράς.

Έτσι, πριν λίγους μήνες ξεκίνησε το Notos. Για το επαγγελματικό αποτέλεσμα που βλέπουμε στις οθόνες μας σπαταλήθηκαν άπειρες ώρες για το casting, το οποίο επιμελήθηκε άκρως επιτυχημένα ο Σάββας Κοβλάκας, το post production και φυσικά τα ίδια τα γυρίσματα. Μέσα στα 13 επεισόδια της 1ης σεζόν θα αναγνωρίσεις σίγουρα συμπεριφορές και ατάκες της καθημερινότητας σου αφού το σενάριο περιέχει μπόλικη slang και ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Οι ηθοποιοί, οι περισσότεροι επαγγελματίες αλλά και κάποιοι ερασιτέχνες, δημιουργούν ένα τηλεοπτικό θα έλεγε κανείς περιβάλλον με τόσο φυσικό τρόπο που σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τους ήξερες από πριν. Δεν είναι όμως μόνο αυτό που κάνει το Notos να ξεχωρίζει από τα συνηθισμένα web σίριαλ. Η λεγόμενη ματιά του σκηνοθέτη, οι ευρηματικές παρομοιώσεις και η κυνική δόση σουρεαλισμού “δένουν” αρμονικά. 


Δεν θα αναλύσω όλα τα επεισόδια που έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα γιατί θα χαθεί η μαγεία της θέασης αλλά θα  μοιραστώ μαζί σας δυο λόγια για το πρώτο επεισόδιο που τιτλοφορείται “Νότιοι”. Ο Vincent μας βάζει στο κλίμα του καφενείου μέσα από τα μάτια των θαμώνων του. Παίζει με εικόνες και αντιδράσεις καθώς και με τον παράγοντα του απρόβλεπτου αποτελέσματος. Ο πρωταγωνιστής του επεισοδίου είναι ένας κλασικός Ρώσος που ενσαρκώνει όλα τα κλισέ, φοράει το κλασικό ρώσικο γούνινο καπέλο, πίνει βότκα και αναπολεί το σοσιαλιστικό παρελθόν. Την ίδια στιγμή ένα ζευγάρι μεσήλικων Γάλλων, δύο Ιταλοί που κάνουν ύποπτες συναλλαγές και έξι τυπικοί Έλληνες βρίσκονται στο καφενείο. Όλοι οι χαρακτήρες είναι κωμικοί και τόσο σωστά δοσμένοι που μέσα σε 10 λεπτά ταυτίζεσαι με κάποιον απ’ όλους και μπαίνεις στο πνεύμα του “Νότου”. Το χιούμορ ξεχειλίζει από τις ερμηνείες των ηθοποιών αλλά και φυσικά το καλογραμμένο σενάριο. Extra credits δίνω για τους ΤΕΛΕΙΟΥΣ τίτλους αρχής με την 80s αισθητική.

Κάθε Τετάρτη στις 19:00 κυκλοφορεί και ένα νέο επεισόδιο. Μην παραλείψετε να δείτε τα μικρότερης διάρκειας βίντεο που κυκλοφορούν ανάμεσα από κάθε επεισόδιο!

This slideshow requires JavaScript.

Αν θέλαμε να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία πρόταση θα ήταν αυτή: “Ο Notos θα γίνει viral”. Ανυπομονούμε για τα επόμενα επεισόδια και όλους τους νέους χαρακτήρες που θα γνωρίσουμε μέσα από αυτά αλλά φυσικά και για μια 2η σεζόν.

Info:

  • To Notos Θα το βρείτε στη σελίδα του στο facebook εδώ:https://goo.gl/BiyoKH
  • Στο κανάλι του στο YouTube εδώ:https://goo.gl/FJwlaL
  • Αν θέλετε να συναντήσετε τους Νότιους…αυτοπροσώπως δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε το Καφενείο Νότος στη Θησέως 377 στην Καλλιθέα. 

m-dand-sign

 

Οι 10 αγαπημένες μας ρομαντικές κωμωδίες

Οι ρομαντικές κωμωδίες (romcom) αποτελούν παγκοσμίως ένα από τα πιο εμπορικά είδη ταινιών. Καριέρες ξεκίνησαν, χτίστηκαν ή σώθηκαν εξαιτίας τους. Ηθοποιοί άγνωστοι τη μια μέρα, sex symbol και αντικείμενο πόθου την επόμενη, ακόμα και ηθοποιοί που τους είδαμε μια φορά κι εξαφανίστηκαν από τότε έχουν τις romcom να ευχαριστούν για τον ρου που πήρε η ζωή τους. Προσωπικά, το παραδέχομαι, είναι η ένοχη απόλαυσή μου. Όταν ξεκίνησα να γράφω το άρθρο αυτό είχα υπολογίσει να γράψω τις 5 αγαπημένες μου, όσο προχωρούσε, πρόσθεσα άλλες 3 και στο τέλος, πάλι ένιωθα ότι άφησα κάτι έξω οπότε να πως κατέληξα με 10 ταινίες.  Κατά τ’ άλλα, προτείνω να ακολουθήσετε τα εξής βήματα ευλαβικά:

  1.  Ειδοποιήστε την κολλητή ή το έτερον ήμισυ ότι απόψε έχει movie night.
  2. Φτιάξετε μια κατσαρόλα ποπ κορν. Εδώ μπορείτε να δείτε μια ιδιαίτερη συνταγή με καραμελωμένο ποπ κορν της madame gateaux.
  3. Ετοιμάστε μπόλικο ζεστό κρασί, για την συνταγή κλικ εδώ.
  4. Απολαύσετε έναν μαραθώνιο romcoms.

Amelie (Αμελί)

Τι να πρωτοπούμε γι’ αυτή την ταινία αριστούργημα; Για τη μουσική; Τη φωτογραφία; Την αμεσότητα των χαρακτήρων; Τα μαγευτικά τοπία του Παρισιού; Μια σερβιτόρα στη Μονμάρτη αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων γύρω της με τρόπο…μαγικό! Όποτε έχω τις μαύρες μου βλέπω την Αμελί και καταλήγω να χαζοχαμογελάω. Και να ψάχνω εισιτήρια για Παρίσι.

amelie

Breakfast at Tiffany’s (Πρόγευμα στο Τίφανις)

Ταινία σταθμός του αμερικάνικου κινηματογράφου. Δεν είναι τυχαίο που 56 χρόνια από την κυκλοφορία της συνεχίζει να θεωρείται must see από όποιον αγαπά τον κινηματογράφο. Η Όντρεϊ Χέπμπορν στα καλύτερα της δίνει μαθήματα στιλ και εισάγει στον κόσμο της μόδας και της ποπ κουλτούρας το “μικρό μαύρο φόρεμα” και τις πέρλες για… πρωινό. Ένα party girl από το Μανχάταν βρίσκει παρηγοριά απ’ όσα συμβαίνουν στη ζωή της μπροστά από τη βιτρίνα του γνωστού κοσμηματοπωλείου της Νέας Υόρκης “Tiffany’s” και μας κάνει να αναρωτιόμαστε για το δικό μας καταφύγιο.

breakfast-tiffany

Clueless (Το κορίτσι του Μπέβερλι Χιλς)

Ταινία χωρίς βαθιά νοήματα που όμως σε κάνει να ξεχνιέσαι και σε γυρνάει στα 90s. Η Αλίσια Σίλβεστροουν (Cher) είναι ένα πλουσιόπαιδο του Μπέβερλι Χιλς που πάει λύκειο και τραβάει τα γνωστά σε όλους μας βάσανα της ηλικίας απλά με πιο αμερικάνικο τρόπο. Ιδανική ταινία για όταν δεν θες να σκεφτείς πολύ και θες να θυμηθείς τι φοράγαμε στα 90s. Θεέ μου, ΤΙ ΦΟΡΑΓΑΜΕ ΣΤΑ 90s;;;

clueless

Coyote Ugly (Το μπαρ των ονείρων)

Αυτό που όλοι θυμόμαστε από αυτή την ταινία είναι σίγουρα το soundtrack. Η Lee Ann Rhymes και το “Can’t fight the moonlight”  που ακόμα παίζει στα ελληνικά ραδιόφωνα ήταν σίγουρα το peak αυτή της ταινίας για τον πολύ κόσμο. Προσωπικά την είδα στην τρυφερή ηλικία των 15 και έπαθα ένα κάτι. Λίγο το αγόρι, λίγο ο “φεμινιστικός” αέρας των πρωταγωνιστών, δεν θέλει πολύ για να σου μείνει μια ταινία. Κορίτσι φτάνει στη Νέα Υόρκη και πιάνει δουλειά σε μπαρ, αγόρι γνωρίζει κορίτσι ερωτεύονται, ξε-ερωτεύονται και όλα αυτά με φόντο το Central Park. Enough said.

coyote ugly

You’ve got mail (Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας)

H Μεγκ Ράιαν και ο Τομ Χανκς στα μικράτα τους. Φαντάσου η Μεγκ Ράιαν δεν είχε κάνει ούτε ένα τόσο δα μποτοξάκι τότε. Την εποχή που ακόμα για να συνδεθούμε στο ίντερνετ έπρεπε να περιμένουμε 15′, φυσικά να μην μιλάει κανείς στο τηλέφωνο (γιατί αλλιώς τον ακούγαμε μέσα από το μόντεμ) και αν ήμασταν τυχεροί θα καταφέρναμε να μπούμε στο διαδίκτυο. Εκείνη λοιπόν την εποχή στο Αμέρικα o Τομ και η Μεγκ αντάλλασσαν email χωρίς να ξέρουν ποιος κρύβεται πίσω από την οθόνη κι ερωτεύονταν έναν άγνωστο. Ή μήπως δεν ήταν άγνωστος; Τα υπόλοιπα επί της οθόνης σας. Μην ξεχάσετε να παρατηρήσετε το τέλειο βιβλιοπωλείο. Πάντα ήθελα ένα ίδιο.

mail

Midnight in Paris (Μεσάνυχτα στο Παρίσι)

Σε μια τέτοια λίστα 2 είναι τα σιγουράκια. Η Τζούλια Ρόμπερτς (scroll down) και ο Γούντι Άλεν. Εδώ θα μιλήσουμε για τον δεύτερο. Από τις καλύτερες ταινίες του για μένα και πιστέψτε με τις έχω δει ΟΛΕΣ. Ο Όουεν Γουίλσον αφήνεται στα μαγικά χέρια του Άλεν και φεύγει από την πεπατημένη του. Μας αποδεικνύει δε, ότι μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζαμε. Μας ξεναγεί στο Παρίσι του σήμερα και του χθες με ταξίδια μπρος και πίσω στον χρόνο και με φόντο την εποχή του 1920, τους συγγραφείς, τους καλλιτέχνες, τη μουσική και φυσικά με το απαραίτητο ρομάντζο. Αν όταν τελειώσει η ταινία δεν γκουγκλάρεις “Χέμινγουεϊ βιβλία” και “midnight in Paris soundtrack” εμένα να μην με λένε Μαριάννα.

midnight_in_paris

Notting Hill (Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ)

Απίστευτα feel-good ταινία με ωραία νοήματα όπως ότι τα λεφτά δεν κάνουν την ευτυχία κι έναν γλυκύτατο αγγλάρα (Χιου Γκραντ) που ερωτεύεται τη σταρ του Χόλιγουντ (Τζούλια Ρόμπερτς) που έρχεται στην πόλη του για γυρίσματα. Στις καλύτερες στιγμές της ταινίας το πέρασμα του χρόνου και οι αλλαγές των εποχών με φόντο την υπαίθρια αγορά του Νότινγκ Χιλ, το soundtrack και φυσικά ο θεόμουρλος κολλητός του Χιου Γκραντ.

Notting-Hill-notting-hill-13614614-1024-768

P.S. I love you (Υ.Γ. Σ’ αγαπώ)

Παίζει ο Τζέραλντ Μπάτλερ. Τι, πρέπει να πω κι άλλα; Καλά. Η Χίλαρι Σουάνκ μένει χήρα κι ανακαλύπτει ότι ο αδικοχαμένος σύζυγός της (Τζέραλντ Μπάτλερ) της έχει αφήσει 10 μηνύματα που απαλύνουν τον πόνο της αλλά και την οδηγούν σε πράξεις που θα την βοηθήσουν να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Οι κολλητές (η μία εκ των δύο η Φοίβη από τα Φιλαράκια) αλλά κι ο Jeffrey Dean Morgan (Negan για όσους βλέπουν Waking Dead) γίνονται συνοδοιπόροι της σε αυτό το ταξίδι. Σίγουρα βοηθάνε και τα πανέμορφα, καταπράσινα τοπία της Ιρλανδίας αν θες τη γνώμη μου. Κι αν δεν πειστήκατε ακόμη να το δείτε θα σας πω κι αυτό, παίζει ο Τζέραλντ Μπάτλερ.

ps-i-love-you-002

Runaway Bride (Η νύφη το ‘σκασε)

Δεύτερη ταινία στη λίστα για την βασίλισσα των romcoms Τζούλια Ρόμπερτς. Μόνο που εδώ έχουμε και Ρίτσαρντ Γκιρ και γάμο. Για την ακρίβεια όχι έναν γάμο αλλά τρεις – τέσσερις. Η πρωταγωνίστρια μας, κάτοικος αμερικάνικης επαρχιακής πόλης, ερωτεύεται, αρραβωνιάζεται, φτάνει έξω από την εκκλησία και φεύγει τρέχοντας παρατώντας τον καημένο να την περιμένει άδικα. Αυτό στο repeat. Μέχρι που καταφτάνει ο Ρίτσαρντ Γκιρ. Θα την καταφέρει να μπει μέσα στην εκκλησία; Η συνέχεια στις οθόνες σας.

runaway-runaway-bride

Shakespeare in love (Ερωτευμένος Σαίξπηρ)

Αστεράτο καστ (Γκουίνεθ Πάλτροου, Τζέφρι Ρας, Τζούντι Ντεντς, Μπεν Άφλεκ) σε ταινία εποχής όπου ο νεαρός Ουίλιαμ Σαίξπηρ γνωρίζει την ιδανική γυναίκα η οποία γίνεται μούσα του και η έμπνευση για ένα από τα καλύτερα έργα του, το Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Έρωτας, χιούμορ, περιπέτεια και φανταστικά κουστούμια και σκηνικά σε μια ταινία που κέρδισε 7 Όσκαρ. Με άλλα λόγια, πατήστε το play.

shakespeare

m-dand-sign

“Το Ημέρωμα της στρίγγλας”του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Ι. Κακλέα

Μια από τις πολλές παραστάσεις που παίζονται στα αθηναϊκά θέατρα, με σκοπό να ποιήσουν ήθος στους θεατές, είναι και αυτή του Θεάτρου Βρετάνια. Ο Ι. Κακλέας σκηνοθετεί την χιλιοπαιγμένη και γνωστή κωμωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι», προσπαθώντας να μεταφέρει την ατμόσφαιρα της αναγεννησιακής Πάδοβας στη σκηνή του θεάτρου και έτσι να μας απομακρύνει για δυο περίπου ώρες από την πεζή και αγχώδη πραγματικότητα και καθημερινότητά μας.

Κατά την άποψή μου τα καταφέρνει θαυμάσια. Το εξαιρετικό καστ των ηθοποιών, τα ευρηματικά σκηνικά, οι εναλλασσόμενοι φωτισμοί και οι σωστές μουσικές επιλογές συνεπαίρνουν το κοινό και το κάνουν να ξεχαστεί, να χαρεί, να γελάσει τρανταχτά, το κάνουν να ψάχνει την επόμενη τοποθέτηση των ηθοποιών επάνω, δίπλα ή και έξω από τη σκηνή. Με λίγα λόγια πηγαίνει την ψυχή μας σε άλλες καταστάσεις και συνθήκες. Δηλαδή μας ψυχαγωγεί κυριολεκτικά.

Η έναρξη μπορεί να ξενίσει λίγο, αλλά σύντομα η εντυπωσιακή χορογραφία, η δυνατή μουσική αλλά κυρίως η απίστευτη ικανότητα του θίασου στο μιούζικαλ μας βάζουν στο πνεύμα της αναγεννησιακής Ιταλίας όπου κυριαρχούσε, εκτός της Επιστήμης, της Φιλοσοφίας και των Καλών Τεχνών, ο Έρωτας που ξεμυάλιζε ακόμα και τους πιο αποφασισμένους υποψήφιους φοιτητές.

Μέχρι τη στιγμή που η φωνή της Μαρίας Ναυπλιώτου σκίζει το ροζ πέπλο που μας είχε τυλίξει. Αγέρωχη, κυριαρχεί στη σκηνή την οποία αλωνίζει απ’άκρη σε άκρη επιβάλλοντας την παρουσία της «στρίγγλας». Ποιος είδε την Κατερίνα και δεν τη φοβήθηκε! Στο πέρασμά της εξαφανίζονται όλοι. Στη ματιά της καθηλώνονται μικροί, μεγάλοι, συγγενείς, ξένοι, άντρες και γυναίκες.

Όλοι; Όχι βέβαια! Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, δηλαδή ο Πετρούκιος, γελά, καγχάζει, κολακεύει, κοροϊδεύει και τελικά επιβάλλει την παρουσία και την άποψή του. Συγκλονιστικός, σχεδόν εξαφανίζει απο σκηνής όλους τους άλλους και τα μάτια καρφώνονται σε εκείνον και εκείνη. Θα τα καταφέρει να υποτάξει το θηλυκό που τρομοκρατεί τους πάντες; Θα καταφέρει να πάρει τα φιλιά της Κατερίνας; Μα φυσικά. Ο Σαίξπηρ δίνει χαρούμενο τέλος στην κωμωδία του. Η Στρίγγλα έγινε αρνάκι.

Η τελευταία σκηνή, με τον ήρωά μας να ψάχνει απεγνωσμένα τον έρωτα και αυτός να του ξεγλιστρά, όχι χαρούμενα μα θλιμμένα δείχνει νομίζω και την ουσία του έργου. Αξίζει να έχει κανείς δίπλα του μια ξεδοντιασμένη τίγρη; Αξίζει μια τίγρη να έχει μονίμως τα δόντια και τα νύχια της έτοιμα για επίθεση; Μήπως τελικά η αγάπη, ο έρωτας και εν κατακλείδι ο γάμος έχουν να κάνουν με τους συμβιβασμούς και πόσους απο αυτούς είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε;

Ξεχωρίζουν η πάντα θεατρική και απολαυστική στα μάτια και τα αυτιά Μαρία Ναυπλιώτου. Τις στιγμές που παίζει χωρίς να μιλά είναι αυτό που λέμε breathtaking.

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, για τον οποίο ήμουν επιφυλακτικός πριν την παράσταση, είναι πραγματικά θαυμάσιος. Χωρίς μούτες, χωρίς υπερβολές. Μετρημένος εκεί που πρέπει. Φωνακλάς αλλού, αλλά μόνο όσο χρειάζεται. Προκλητικά αφαιρετικός σε κάποιες στιγμές αναδεικνύει το ταλέντο του και την υποκριτική του αυτοπεποίθηση.

Οι ερμηνείες όλων ανεξαιρέτως των ηθοποιών είναι θαυμάσιες. Έχουν υπέροχη κίνηση, ρυθμό, άρθρωση, τοποθέτηση στη σκηνή. Αλλά υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζει ανάμεσά τους. Ο εξαίσιος Στέλιος Ιακωβίδης. Κρατήστε το όνομα, θα μας χρειαστεί στο μέλλον. Γιατί μόνο λαμπρό μέλλον μπορεί να έχει μπροστά του αυτός ο αεικίνητος, πολυπρόσωπος νέος ηθοποιός.

Αξιοπρεπέστατη παράσταση, με πολυμελή θίασο, έξοχους κορυφαίους ερμηνευτές και μοντέρνα, αλλά όχι ακραία σκηνοθετική ματιά. Αξίζει να τη δείτε και να χαρίσετε στους συντελεστές της απλόχερα το χειροκρότημά σας.

*Η παράσταση ολοκληρώθηκε στις 09/04/2017*

 

Υ.Γ. Οι φωτογραφίες αυτού του άρθρου δεν ανήκουν στο http://www.blueberrymints.com Η χρήση τους γίνεται μόνο ως παράθεση αποσπασμάτων για την τεκμηρίωση όσων γράφτηκαν.

“Ταρτούφος ή οι απατεώνες” – Η πολυσυζητημένη θεατρική παράσταση μέσα από τα μάτια ενός θεατή

Ο Μολιέρος με εντυπωσίαζε και μ’ έκανε να γελάω από μικρή, θυμάμαι μία παράσταση του “Αρχοντοχωριάτη” που με είχε πάει η μαμά μου όσο ήμουν ακόμα στο δημοτικό. Δεν ξέρω αν ήταν τα κουστούμια ή οι ερμηνείες, αλλά είχα μαγευτεί.  Ας έρθουμε στο παρόν, όπου καιρό τώρα προσπαθούσαμε με την παρέα μου να βρούμε χρόνο να πάμε στην εν λόγω παράσταση. Παρένθεση. Δεν συμπαθώ την ενήλικη ζωή, γιατί  όλοι τρέχουν και κανείς ποτέ δεν προλαβαίνει τίποτα ουσιαστικό, παρά μόνο δουλειά και πληρωμές κι άντε και κανά 6ωρο ύπνο. Κλείνει η παρένθεση. Μετά από ιντερνετικές διαπραγματεύσεις λοιπόν, κλείσαμε για τις 7/01 στην απογευματινή παράσταση των 18:00. 

*Πριν σηκώσουμε την “αυλαία” να πω ότι όσα θα διαβάσετε παρακάτω αποτελούν καθαρά την άποψη ενός θεατή και όχι κριτική.*

Λίγα λόγια για την υπόθεση: Πρόκειται για μια σύγχρονη ανάγνωση του κλασικού έργου του Μολιέρου, σε νέα έμμετρη μετάφραση του βραβευμένου ποιητή Γιώργου Μπλάνα. 

Ο Ταρτούφος, ένας απατεώνας που παριστάνει τον βαθιά θρησκευόμενο, καταφέρνει να πείσει τον -κατά τα φαινόμενα-εύπιστο μεγαλοαστό Οργκόν για το πόσο ειλικρινής και δυνατή είναι η πίστη του, τόσο ώστε ο πρώτος καταφέρνει να…μετακομίσει στο σπίτι του Οργκόν το οποίο φέρνει πάνω – κάτω. Εκεί ο Ταρτούφος έρχεται αντιμέτωπος με την οικογένεια του Οργκόν που βάζει σκοπό να τον “ξεσκεπάσει”. Τελικά όμως ποιος είναι ο απατεώνας; 

Οι ερμηνείες:

Οι συντελεστές της παράστασης ήταν όλοι εξίσου καλοί και κάθε μία ερμηνεία ξεχωριστή, εγώ επέλεξα να γράψω για τις τρεις που με εντυπωσίασαν περισσότερο.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης ενσαρκώνει έναν πολύ ιδιαίτερο, σκοτεινό και συνάμα πειστικό Ταρτούφο. Σε κάνει να τον φοβάσαι και να τον θαυμάζεις ταυτόχρονα. Δεν έχει ίχνος υπερβολής στην ερμηνεία του, κάτι που εμένα μου αρέσει ιδιαίτερα, εκπέμπει δέος και εν γένει τον βρήκα εξαιρετικό.

Ο Άλκης Κούρκουλος είναι τόσο φυσικός στο ρόλο του Οργκόν, που αισθάνεσαι λες και τον παρακολουθείς στην καθημερινότητα του κι όχι να ερμηνεύει έναν ρόλο. I rest my case.

%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%86%ce%bf%cf%823

Έκπληξη, για μένα, ήταν ο Αλέξανδρος Βάρθης τον οποίο δεν είχα ξαναδεί στο θέατρο. Ως Δάμις, γιός του Οργκόν, σε συνεπαίρνει, σε κάνει να ξεχνάς ότι είσαι σε θέατρο και καταφέρνει όσο βρίσκεται στη σκηνή και ερμηνεύει να μην παίρνεις το βλέμμα σου από πάνω του. Η ερμηνεία του επαναστάτη νέου αγγίζει  τα όρια του καρτούν (με την καλή έννοια) και αν ποτέ με ρώταγαν τι θα ήθελα να τον δω να ερμηνεύει, θα διάλεγα τον Τζόκερ.

Η σκηνοθεσία: Όπως έγραψα και πιο πάνω αυτή είναι η άποψη ενός θεατή κι όχι επαγγελματική προσέγγιση οπότε ελπίζω ως τέτοια να τη λάβεις υπόψη σου, αγαπητέ αναγνώστη.

Μέσα λοιπόν από αυτή την σκοπιά, θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω δύο στοιχειά της σκηνοθεσίας τα οποία θεωρώ πολύ ευρηματικά.

1) Οι περούκες των χαρακτήρων. Στα δικά μου μάτια η περούκα ήταν η μάσκα της υποκρισίας. Όλοι οι χαρακτήρες ανεξαιρέτως, φορούσαν υπερβολικές  περούκες ώσπου ξεκίνησε να αποκαλύπτεται η αλήθεια και μαζί έφυγαν και οι περούκες.

2) Ο καθρέπτης στο φόντο της σκηνής και η στάση του σώματος. Στο σκηνικό βλέπουμε ως φόντο έναν καθρέπτη ο οποίος γέρνει προς τη μία πλευρά. Επίσης οι ηθοποιοί όσο ερμηνεύουν γέρνουν το σώμα τους σαν να βρίσκονται σε ανηφόρα, σαν είναι κούκλες ψεύτικες που κάποιος τις κινεί. Για μένα αυτά τα δυο τεχνάσματα συνδέονται. Προσπαθώντας να σκεφτώ το νόημα, κατέληξα στη σκέψη ότι το “στραβό” της υπόθεσης αποσκοπεί στο να τονίσει το πόσο “στραβή”, δηλαδή ψεύτικη είναι η κατάσταση που διαδραματίζεται. Όλα σε αυτό το σπίτι πάνε στραβά (εκτός της γιαγιάς).

%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%86%ce%bf%cf%822

Μια μοντέρνα ματιά σε ένα κλασικό έργο. Ένας συνδυασμός ριψοκίνδυνος που στην προκειμένη πέτυχε στο 100%. Αν δεν έχετε δει την παράσταση σπεύσατε.

Πληροφορίες για την παράσταση:

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή

Εισιτήρια: Viva.gr και στο 2103636144

Δείτε περισσότερα:https://goo.gl/DN6CmO

m-dand-sign

Υ.Γ. Όλες οι φωτογραφίες αυτού του άρθρου είναι από την σελίδα της παράστασης στο facebook, δεν ανήκουν στο http://www.blueberrymints.com Η χρήση τους γίνεται μόνο ως παράθεση αποσπασμάτων για την τεκμηρίωση όσων γράφτηκαν.

Τα 5+1 αγαπημένα μιούζικαλ που πρέπει να δεις!

Οι κινηματογραφικές ταινίες αποτελούν έναν εύκολο μα συνάμα τόσο μαγικό τρόπο για να ανοίξεις τους ορίζοντες σου. Να γνωρίσεις νέους κόσμους, προορισμούς, ανθρώπους, ήθη κι έθιμα κι όλα αυτά από τη ζεστασιά  του σπιτιού σου ή του σινεμά. Ένας άλλος τρόπος για να ταξιδεύεις σε μέρη είναι η μουσική. Όταν λοιπόν κινηματογράφος και μουσική ενώθηκαν γεννήθηκε το μιούζικαλ. Το μιούζικαλ είναι από τα αγαπημένα μου θεατρικά και κινηματογραφικά είδη αλλά κι από τα πιο δημοφιλή στην παγκόσμια κοινότητα των σινεφίλ. Όταν η καλή μουσική συναντά την ερμηνεία και την σκηνοθεσία γεννιούνται μικρά διαμαντάκια όπως “Το Φάντασμα της Όπερας” ή το “Σικάγο” ή ακόμα και το “Mamma mia”. Χωρίς λοιπόν να μακρηγορήσω ιδού οι 5+1 αγαπημένες ταινίες που πρέπει να δεις αν είσαι φαν ή αν θες να μυηθείς στον κόσμο του μιούζικαλ.

*Η σειρά είναι τυχαία και σκοπίμως δεν αναφέρθηκα σε καρτούν αφού αποτελούν μια κατηγορία μόνα τους.*

  • Chicago (Σικάγο)

Πρωταγωνιστές: Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, Ρίτσαρντ Γκιρ, Ρενέ Ζελβέγκερ

Το στόρι: Στο Σικάγο της ποτοαπαγόρευσης μια άσημη χορεύτρια, η Ρόξι Χαρτ, κατηγορείται για τη δολοφονία του εραστή της. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισης της, μαθαίνει από την συγκρατούμενη της και διάσημη ντίβα Βέλμα Κέλι, ότι αν θέλει να αθωωθεί πρέπει να στρέψει την προσοχή των μίντια επάνω της.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Μπίλι Φλιν

Top song: It was a murder but not a crime

  • Grease

Πρωταγωνιστές: John Travolta, Olivia Newton John

Το στόρι: Αγόρι γνωρίζει κορίτσι σε καλοκαιρινές διακοπές τη δεκαετία του 1950. Ερωτεύονται όμως χωρίζονται αφού το καλοκαίρι τελειώνει. Αλλά ο από μηχανής θεός των μιούζικαλ με το πέτσινο μπουφάν και την τσατσάρα τοποθετεί την Σάντι στο σχολείο του Ντάνι ως τη νέα μαθήτρια. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Ρίζο

Top song: Summer Nights

  • The Phantom of the Opera (Το φάντασμα της όπερας)

Πρωταγωνιστές: Gerald Butler, Emmy Rossum (2004)

Το στόρι: Μια νεαρή σοπράνο γίνεται η εμμονή του, παράφορα ερωτευμένου μαζί της, παραμορφωμένου άντρα που κατοικεί κάτω από την όπερα του Παρισιού.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Το φάντασμα, προφανώς.

Top song: The phantom of the opera

  • Guys and Dolls (Μάγκες και κούκλες) 

Πρωταγωνιστές: Marlon Brando, Frank Sinatra

Το στόρι: Στη Νέα Υόρκη των 50s ένας κατά συρροήν τζογαδόρος στοιχηματίζει να καταφέρει να πείσει το κρύο κι απρόσιτο κορίτσι να πάει μαζί του στην Αβάνα. Όμως ο έρωτας έχει τα δικά του σχέδια.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Σάρα Μπράουν

Top song: Luck be a lady

  • Mamma mia

Πρωταγωνιστές: Meryl Streep, Amanda Seyfried, Pierce Brosnan (2008)

Το στόρι: Στην δικιά μας Σκιάθο, μια κοπέλα που ετοιμάζεται να παντρευτεί προσπαθεί να ανακαλύψει την ταυτότητα του πατέρα της μέσα από τα καλύτερα τραγούδια των ABBA.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Rosie

Top song: The winner takes it all

  • Mary Poppins

Πρωταγωνιστές: Julie Andrews, Dick Van Dyke

Το στόρι: Μια μαγική νταντά εμφανίζεται πετώντας με την ομπρέλα της για να βοηθήσει μια οικογένεια που την χρειάζεται. Μέσα από τραγούδια και μαγικές περιπέτειες προσπαθεί τα παιδιά που φροντίζει να έρθουν κοντά με τον μπαμπά τους και φυσικά τα καταφέρνει.

Αγαπημένος χαρακτήρας: Mary Poppins

Top song: Supercalifragilisticexpialidocious

m-dand-sign

Υ.Γ. Όσο έγραφα αυτό το άρθρο το “Lalaland” έσκισε στις Χρυσές Σφαίρες κι η αγαπημένη μου Μέριλ Στριπ βραβεύτηκε τιμητικά στην τελετή. Αύριο που θα πάω να δω το “Lalaland” ελπίζω να με κάνει να προσθέσω ένα ακόμα bullet στη λίστα μου.

Bonus: